این کتاب «اخلاق بودایی» پیامدهای اخلاقی و اجتماعی احترام یک‌جانبه را بررسی می‌کند و راهنمای ادراکی برای مشارکت‌کنندگان منحصر به فرد آسیای جنوبی در کار نظری در مورد این هدیه است.
از اخلاق به عنوان شعبه ای جداگانه از فلسفه تا همین دوران در ادیان و مذاهب بودایی خبری نبود، گرچه فیلسوفان بودایی همواره به جنبه ی اخلاقی افکار، احساسات، نیات، اعمال، فضائل و احکام اهتمام می ورزیدند. این اثر مرور مختصر دارد بر تفکر بودایی و رویکردهای عالمانه ی مدرن درباره شکلهای گوناگون تأملات اخلاقی و پیروان آن.
این کتاب به همت « محمد دهقانی » به فارسی برگردانده شده و نشر «آن سو» آنرا منتشر کرده است.

فصل مقدمه به توضیح مبانی فکری بودا می‌پردازد.

در تفکر بودایی، متفکران برای توجیه اصول اخلاقی‌شان مانند فلسفه اخلاق غربی، نظریه‌ اخلاقی منسجمی ارائه ندادند. در این حوزه فکری استدلال فلسفی و دلیل‌آوری منطقی وجود ندارد. این موضوع به دلیل عدم آشنایی و یا عدم توانایی آنها در استدلال‌ورزی نبود؛ بلکه برای بوداییان اهداف عملی و تحول و تعلیم دینی و اخلاقی بیشتر از مباحث انتزاعی دارای اهمیت بود.

بودا به عنوان منشأ فکری هر دو متفکر که آرائشان در کتاب آمده است در تشخیص بیماری بشر در نخستین موعظه‌اش چهار حقیقت اصیل را شرح می‌دهد:
۱- زندگی آکنده از درد و رنج است.

۲- این درد و رنج علتی دارد.

۳- درد و رنج را می‌توان پایان داد.

۴- راه‌حل عالی هشت‌گانه می‌تواند آن را به پایان برساند.

نکته حقیقت اول این است که جهان هرچند دارای برخی لذات است اما درد و رنج‌ها طیف وسیعی از پدیده‌ها را در زندگی شامل می‌شوند؛ از یأس و نومیدی، پیری و بیماری تا مرگ و نابودی و یا اندوه از دست دادن عزیزانمان. علاوه بر این، در بسیاری از موارد اوضاع امور زندگی از اختیار ما خارج است. اما همواره باید در نظر داشته باشیم که همگی این موارد زوال‌پذیر و موقتی هستند.
«ای رهرو! موجودات صاحبان اعمال خویشند، وارثان اعمال‌اند، آنان از اعمال خود ریشه می‌گیرند، در گرو اعمال خویشند، اعمالشان پناهگاه آنهاست. عمل است که در میان موجودات، کهتر را از مهتر متمایز می‌کند.» بودا
طبق حقیقت دوم که ماهیتی روان‌شناختی دارد، این درد و رنج دارای علتی است و از نظر بودا علت آن هوا و هوس و آزمندی آدمی است. ما انسان‌ها می‌خواهیم چیزها غیر از آنچه که هستند باشند.
پس از شناسایی علت درد و رنج، راه‌حل پایان دادن بدان نیز مشخص می‌شود؛ دست شستن از هوا و هوس و اگر انسان بتواند به این مرحله گذر از هوا و هوس برسد به نیروانا یعنی رهایی خواهد رسید.